Jeśli jesteś fanem kina i lubisz wracać do klasyków z dawnych lat, to pewnie zdarzyło Ci się nieraz przeżyć rozczarowanie. Pod względem technicznym niektóre filmy kiedyś zapierały dech w piersiach, a dziś wywołują uśmiech politowania albo zgrzyt zębami. Jeśli więc tak jak ja lubisz hity sprzed dekad, powiem Ci, które z nich zestarzały się źle.
Tron (1982)
Tron kiedyś uznawany był za przełomowy obraz. W tym filmie jako pierwszym na taką skalę użył grafiki komputerowej. Dziś wygląda to, jak intro do starej gry na Commodore 64, Amigę czy innego Pegasusa.
Nie chodzi mi jednak o to, że twórcy się nie starali. Wręcz przeciwnie – dali z siebie wszystko, ale technologia po prostu nie wytrzymała próby czasu. Niby klimat retro ma swój urok, ale jeśli nie masz do tego sentymentu, możesz poczuć się, jakbyś oglądał animację z PowerPointa, tyle że z prawdziwymi aktorami.
Nieśmiertelny II: Nowe życie (1991)
Ten film to techniczna katastrofa w pełnym wymiarze. Scenografie wyglądają jak tekturowe dekoracje z amatorskiego teatru, a efekty specjalne nie nadążały już wtedy, a co dopiero dziś.
Na tym jednak nie koniec problemów, które ówczesnym i współczesnym widzom zgotowali twórcy drugiej części Nieśmiertelnego. Montaż jest tak chaotyczny, że nawet jak jesteś trzeźwy, czujesz się, jakbyś był po kilku głębszych. Jeśli oglądałeś jedynkę i masz do niej sentyment – odpuść sobie sequel.
Kosiarz umysłów (1992)
Twórcy Kosiarza umysłów próbowali stworzyć wizję wirtualnej rzeczywistości, zanim świat był na to gotowy. Efekty już na początku lat 90. nie zachwycały. Obecnie wyglądają po prostu komicznie.
Kolorowe, kanciaste i całkowicie odklejone od jakiejkolwiek imersji scenografie są absolutnym przeciwieństwem wirtualnej rzeczywistości. Dziś wirtualna rzeczywistość z tego filmu wygląda jak eksperyment zrobiony przez uczniów testujących nowy program graficzny na lekcji informatyki.
Spawn (1997)
To miał być mroczny, efektowny film o antybohaterze z piekła rodem. W praktyce dostajesz CGI, które wygląda, jakby renderował je komputer z urzędu gminy albo ekipa odpowiedzialna za metaversce Marka Zuckerberga.
Szczególnie sceny z piekłem i komputerowym demonem Malebolgią to kompletny dramat. Jakbyś oglądał wczesne demo technologiczne, które ktoś przypadkiem puścił w kinie. Twórcy Spawn byli kolejnymi, którzy źle wyszli na eksperymentowaniu z raczkującą jeszcze technologią komputerową.
Mumia powraca (2001)
Wydawałoby się, że to jeszcze nie tak stary film, prawda? Spróbuj jednak przypomnieć sobie tę słynną scenę, w której pojawia się cyfrowy The Rock jako król Skorpion. Nie da się tego wymazać z pamięci. To moment, który przejdzie do historii CGI jako przykład, jak nie robić cyfrowych postaci.
Pierwsza Mumia nadal wygląda całkiem nieźle, ale druga część niestety dużo gorzej. Nawet dobre tempo akcji i dobra gra aktorów nie są w stanie przysłonić efektów specjalnych, które dziś wyglądają jak testowa animacja z nieukończonej gry mobilnej.
Doceniajmy filmy, które zestarzały się źle
Listę filmów, które zestarzały się źle, mógłbym rozbudować o wiele kolejnych pozycji. Uważam jednak, że nie ma to sensu. Głównym zarzutem w stosunku do innych filmów niż te, które wybrałem do tego tekstu, będzie to samo – efekty specjalne, które dziś kłują w oczy.
Mimo wszystko zachęcam Cię do doceniania filmów, które dziś wyglądają fatalnie. Po pierwsze warto przyklasnąć twórcom za świeże podejście do kinematografii mimo konieczności mierzenia się z niedostatkami technologii. Po drugie, dzięki tytułom retro możemy dostrzec, jak duży postęp zaszedł za naszego życia.












